Χρόνια σου πολλά μπαμπά μου!
Το παρακάτω κείμενο το έγραψα και το αφιέρωσα στους δύο μπαμπάδες της ζωής μου, τον μπαμπά μου και τον μπαμπά του παιδιού μου, δύο χρόνια πριν. Δεν είναι η έλλειψη έμπνευσης που με κάνει να το αναρτώ σήμερα, αλλά το γεγονός ότι τίποτα δεν άλλαξε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, και κάθε μέρα που περνάει, επιβεβαιώνομαι όλο και πιο πολύ! Για τον μπαμπά μου, που μέχρι σήμερα, παρά τα 40+ χρόνια μου, πάντα νιώθω δίπλα του την ίδια ασφάλεια που ένιωθα όταν ήμουν 5 ετών. Για τον άντρα μου, τον καλύτερο μπαμπά που θα μπορούσε να έχει ένα παιδί (και που σε λίγους μήνες θα δίνει την αγάπη του σε άλλη μια κόρη!) Εσύ, που δεν ήσουν σίγουρος αν ήθελες να ακούσεις ένα παιδί να σε φωνάζει «μπαμπά», και όμως τώρα, αυτόν τον τίτλο αδυνατείς να τον συγκρίνεις με οποιονδήποτε άλλο από αυτούς που έχεις (Dr, MD, MSc, PhD) Εσύ, που κοιμόσουν τόσο βαριά, που το τηλέφωνό μου δε σε ξυπνούσε και σε περίμενα με τις ώρες στο αεροδρόμιο... (αλήθεια, τ...