Εσάς, σας το έδειξε ο Παιδίατρός σας;

    Παρά τις αμφιβολίες που είχαμε, τελικά ο χειμώνας ήρθε! Τουλάχιστον παρέμεινε πιστός στο ραντεβού του με τα Χριστούγεννα που φτάνουν σιγά-σιγά. 

    Μαζί με το χειμώνα ήρθε και ο παλιός κολλητός του φίλος, ο βήχας. 

    Αυτή την εποχή, 9 στα 10 τηλεφωνήματα που δέχομαι ξεκινούν με τη φράση «…κυρία Άννα, το μικρό μου βήχει!», και συνήθως «χαλί» (όπως λένε οι μουσικοί παραγωγοί των ραδιοφώνων, τη μουσική που ακούγεται πίσω από τη φωνή) ακούγεται όντως ένα μικρό να βήχει.

    Βήχας ξηρός, υγρός, παραγωγικός, βαθύς, παροξυσμικός, διαλείπων, συνεχής, ερεθιστικός, χρόνιος, και «σαν σκυλάκι» ... αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Οι γονείς ανησυχούν και -τις περισσότερες φορές- το παιδάκι ταλαιπωρείται.

    Δε θα σταθώ να αναλύσω κάθε βήχα, που δεν αποτελεί νόσο, αλλά σύμπτωμα. Θέλω μόνο να υπενθυμίσω ότι πολλές φορές ο βήχας είναι πολύτιμος σύμμαχος. Βήχας σημαίνει βίαια εκπνοή για να καθαρίσουν οι αεραγωγοί μου. Πνιγόμαστε με τη μπουκιά μας; Βήχουμε για να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε. 

Άρα, μη βιάζεστε πάντα να ...τους κόψετε το βήχα!

    Κάποτε όμως, αυτός ο βήχας είναι άσθμα, και ο Παιδίατρος θα σας δώσει τα κατάλληλα φάρμακα, μεταξύ των οποίων πρώτο ρόλο παίζουν τα εισπνεόμενα. 

Εσείς, φεύγετε από το ιατρείο, με το παιδί στο ένα χέρι και την ...πολλά υποσχόμενα συνταγή στο άλλο. Τις πιο πολλές φορές, μαζί θα σας έχουν πει ότι χρειάζεται να πάρετε και έναν αεροθάλαμο (το γνωστό aerochamber). Στη θεωρία το γνωρίζετε, σας το έχουν περιγράψει τόσο ο γιατρός σας, όσο και φίλοι με παιδιά, όμως, είστε σίγουροι ότι κάνετε σωστή χρήση;

    Σαν ειδικευόμενη Παιδίατρος, είχα την τύχη να βρίσκομαι κοντά σε ανθρώπους που έδιναν σημασία σε αυτό που κάποιοι χαρακτήριζαν «λεπτομέρεια» αλλά που στην πράξη ήταν αυτό που θα έκανε τη διαφορά. 

    Αργότερα, είδα τη διαφορετική φιλοσοφία των γιατρών του εξωτερικού, που εξηγούν στους γονείς του ασθενή τα πάντα, σα να είναι 2χρονα παιδιά. Έτσι, αυτό έγινε και για ‘μένα στάση ζωής.

    Αν λοιπόν θα πρέπει πρώτη φορά να πάρετε το εισπνεόμενο φάρμακο για το παιδί σας, θα το αγοράσετε και θα έρθετε στο ιατρείο με όλα τα ...αξεσουάρ για επίδειξη! 

    Γραφικότητα ίσως για πολλούς γονείς, απαραίτητο για τη δική μου συνείδηση... Εδώ tupper πουλάνε, που έχουν ένα καπάκι, και πάλι στο δείχνουν, στο φάρμακο του παιδιού θα βαρεθείς?

    Σήμερα λοιπόν, που μια οσφυαλγία με κράτησε σπίτι, («...ου γαρ έρχεται μόνον»,  και πλέον με κάθε αλλαγή καιρού με πιάνουν τα …λουμπάγκα μου) είχα χρόνο για μελέτη και γράψιμο. Έτσι, έπεσε στα χέρια μου ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, που αφορούσε στα απογοητευτικά αποτελέσματα μια έρευνας.

    Στη έρευνα αυτή πήραν μέρος οι γονείς 169 παιδιών με άσθμα, τα οποία βρίσκονταν σε αντιασθματική θεραπεία τα τελευταία 4 χρόνια. Από τους γονείς αυτούς πόσοι θα λέγατε ότι χορηγούσαν σωστά τα φάρμακα...; Ένας!

    Το χειρότερο όλων είναι το πώς μεταφράζεται αυτό... Μια νοσηρή αλυσίδα γεγονότων με επιπτώσεις σε πολλαπλούς τομείς.

    Και πώς πάει αυτή η αλυσίδα... Ας πούμε ότι το κάθε παιδάκι είχε από την αρχή της νόσου του επισκεφτεί τον κατάλληλο γιατρό και έχει τύχει της σωστής διάγνωσης. Συνταγογραφούνται τα κατάλληλα φάρμακα. Η αγωγή όμως αποτυγχάνει, όχι λόγω λάθος του γιατρού, ούτε και λόγω αποτυχίας των φαρμάκων, αλλά από λάθος στον τρόπο χορήγησης. Έτσι ο γονιός επισκέπτεται ξανά τον γιατρό, αναζητώντας το λόγο που το παιδί δεν βελτιώνεται ή –σε πιο βαριές περιπτώσεις- φτάνει στα επείγοντα του Νοσοκομείου, επειδή η κατάσταση του παιδιού επιδεινώθηκε τραγικά αντί να βελτιωθεί.

Και αφού έχει αποτύχει η αρχική θεραπεία, χορηγούνται καινούργια φάρμακα, και άλλα, και άλλα…, με την ελπίδα ότι κάποιο τελικά θα κάνει τη δουλειά του. 

Φαύλος κύκλος, γιατί κανένας δε θα σταθεί στο απλό «δόθηκε σωστά το φάρμακο;» αλλά θα πάνε στο πολύπλοκο του νέου, δυνητικά αποτελεσματικότερου, φαρμάκου.

    Φάρμακα και άλλα φάρμακα, νοσηλεία στο Νοσοκομείο, ημέρες απουσίας από το σχολείο και την εργασία για το παιδί και το γονιό αντίστοιχα, κούραση, απογοήτευση και το χειρότερο; Η αυτοπεποίθηση του παιδιού  κλονίζεται καθώς πλέον έχει πειστεί ότι θα είναι είναι χρονίως ΑΡΡΩΣΤΟ... Κόστος ηθικό, οικονομικό, κοινωνικό. Καταστάσεις που θα μπορούσαν εύκολα να αποφευγχθούν με μια απλή επίδειξη. Με μόλις 5 λεπτά που πιθανότατα να ήταν σωτήρια.

    Αν λοιπόν εσάς ο Παιδίατρός σας δεν σας το έδειξε, μπείτε στο YouTube και θα βρείτε πληθώρα επεξηγηματικών video! Αλλά και όσοι από εσάς δίνετε ή έχετε δώσει ποτέ εισπνεόμενα στα παιδιά σας, παρακολουθήστε τα, όσο σίγουροι κι αν είστε ότι όλα τα κάνετε σωστά, «by the book». 

Παράλληλα σας επισημαίνω τα σημαντικότερα που ΠΡΕΠΕΙ να θυμάστε για τα εισπνεόμενα. 

1. Αφού σας έχουν συστήσει εισπνεόμενο φάρμακο βεβαιωθείτε ότι νιώθετε εξοικειωμένοι με τη χρήση του ΠΡΙΝ φύγετε από το ιατρείο. Ακόμη και αν δε σας το προτείνει ο Παιδίατρός σας, ζητήστε εσείς να σας δείξει πώς ακριβώς χρησιμοποιείται. Ιδανικά, χορηγείστε την πρώτη δόση στο ιατρείο. 

2. Ο αεροθάλαμος,  «μάσκα» όπως έχει επικρατήσει να λέγεται από τους γονείς, πλένεται πριν την πρώτη χρήση. Το κουτί περιέχει οδηγίες αναλυτικές. Η συσκευή «σπάει» σε κομμάτια τα οποία μπαίνουν σε ζεστό νερό με σαπούνι, ξεπλένονται και αφήνονται να στεγνώσουν στον αέρα.

3. Ανακινούμε πολύ καλά το φάρμακο, αφαιρούμε το καπάκι και κάνουμε το πρώτο "puff" στον αέρα.

4. Βάζουμε το παιδί να εισπνεύσει και να εκπνεύσει καλά πριν εφαρμόσουμε στο πρόσωπό του τον αεροθάλαμο.

Αυτό αποτελεί την πιο συχνή παράλειψη των γονιών.

5. Ελέγχουμε ότι στόμα και μύτη του παιδιού καλύπτονται πλήρως από τον αεροθάλαμο.

6. Κάνουμε το puff και κρατάμε τον αεροθάλαμο για  12 δευτερόλεπτα ή για 6 καλές αναπνοές (βλέπουμε τη βαλβίδα που ανοιγοκλείνει στο πάνω μέρος της συσκευής). Απομακρύνουμε από το πρόσωπο και αν απαιτείται δεύτερο puff επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία.

7. Θυμόμαστε πάντα στο τέλος των εισπνοών, εάν το εισπνεόμενο είναι κορτιζονούχο σκεύασμα, να ξεπλένουμε το πρόσωπο στο σημείο επαφής με τον αεροθάλαμο και να κάνει πλύσεις στόματος (εφόσον η ηλικία το επιτρέπει) ή να δίνουμε κάτι στο παιδί να πιεί.

8. Τελευταίο και εξαιρετικά σημαντικό... Αν ο γιατρός σας θέλει να σας πει περισσότερα πράγματα, αν θέλει περισσότερο χρόνο μαζί σας από αυτό που έχετε συνηθίσει, μη στριφογυρνάτε με δυσφορία στην καρέκλα ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο ρολόι. ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι πιο σημαντικό από την υγεία του παιδιού σας!