Τα πρωτάκια μας!

    Αφιερωμένο σε όλα τα πρωτάκια, αλλά ιδιαίτερα στα δικά μου πρωτάκια. Τη Νικολέττα και τα άλλα, τα μικρότερα... Αυτά που όταν μπήκαν πρώτη φορά στο ιατρείο ήταν μωρά, και φέτος πήγαν στο πρώτο τους "Σχολείο".

Πρώτη Δημοτικού φέτος η Νικολέττα. Τέλος τα ψέματα!

 Μαθήτρια... Κανονική...

    Με τσάντα, κασετίνα και άγχος μήπως και έχει χτυπήσει το κουδούνι. Με το πρόγραμμα κολλημένο στο γραφείο και με τη φράση "τί έχουμε για αύριο;" στο στόμα.

Πρώτη Δημοτικού! 

Παπί, πίτα και πατάτα... 

Τετράδια μισό-μισό και μπλοκ ζωγραφικής.

 Μαρκαδόροι και κυβάκια αρίθμησης. 

Πλαστελίνη και βιβλίο φυσικής αγωγής. 

"Τί έχει μέσα ο σάκος, Τάσο?"

Μολύβια που ξύνονται ανελέητα και γόμες-φάντασμα που εξαφανίζονται ως δια μαγείας! 

Μου το έλεγε η φίλη Μαρκέλα από την Πάτμο, και γελούσα...

-Ο Κωνσταντίνος μου ...75 γόμες ξόδεψε στην Πρώτη Δημοτικού!

    Άντε τώρα να παντρέψεις το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό, την ανεμελιά και τις υποχρεώσεις για αύριο. 

Δύσκολο το έργο των Δασκάλων της Α' Δημοτικού. Όχι ότι οι άλλες βαθμίδες είναι πιο εύκολες, αλλά αυτή η μετάβαση είναι εξαντλητική! 

    Τουλάχιστον εμένα έτσι μου φαίνεται. Μέχρι να δω ότι ...πάει, συνηθίσαμε και προσαρμοστήκαμε στις νέες ανάγκες, δύσκολο να ησυχάσω. 

Δεν έχω άγχος, αγωνία έχω!  Και απορίες... 

    Γιατί, όπως και να το κάνεις, από τη δεκαετία των '80 που πήγα εγώ Δημοτικό, έχουν αλλάξει ριζικά τα πράγματα! Δεν έχεις ιδέα πώς θα μπορούσες να βοηθήσεις λίγο στις πρώτες έννοιες, στην εκμάθηση των γραμμάτων.

Τέλος το «άλφα, βήτα...», όπως είχε τελειώσει και το «Λόλα, να ένα μήλο» (με τις δασείες, οξείες και περισπωμένες του) πριν από αυτό.

Τώρα έχουμε «παρεούλες». Παρεούλες οι συλλαβές, φωνούλες τα γράμματα. Άλλα είναι «φωνακλάδικα» και άλλα ήσυχα... 

    Άλλαξαν οι εποχές, κι ας έμεινα εγώ να θυμάμαι το αναγνωστικό με τον Σώτο και τη Μυρτώ, και τη δασκάλα τους, την κυρία Αλόη!

    Μόλις που αρχίζουν να σου φαίνονται βουνό όλα αυτά και έρχεται η συνάντηση με τη δασκάλα. 

-Βοηθήστε τα παιδιά, αλλά χωρίς πίεση και άγχος. Με παιχνίδι! 

Στο λέει με ένα χαμόγελο καθησυχαστικό και σου μεταδίδει αυτή τη σιγουριά και την εσωτερική ηρεμία... 

"Με παιχνίδι..." λες και εσύ από μέσα σου.

Τελικά, όλα θα πάνε καλά, για όλα τα πρωτάκια, και ας μου φαίνεται ώρες-ώρες ότι η πρώτη δημοτικού θα περάσει και δε θα μάθουμε ποτέ τί είχε μέσα ο σάκος!